الميرزا جواد التبريزي
71
زيارت عاشورا فراتر از شبهه (فارسى)
خدا مقام بلند محمود ، آبرومندى رتبه و منزلت رفيع است و وسيلهء خداييد . حال كه من از زيارت شما باز مىگردم ، منتظر برآمدن قطعى حاجت و روا شدن آن از لطف خدا هستم به واسطهء شفاعتى كه شما به درگاه حق در اين باره برايم مىفرماييد . پس اى خدا ! نااميد نشوم و از اين سفر زيارت به زيان و حرمان باز نگردم ؛ بلكه از آن درگاه كرم ، با فضيلت ، رستگارى ، فيروزى ، اجابت دعاها و برآورده شدن تمام حاجاتم باز گردم و با شفاعت به درگاه حق برگردم بر آنچه مشيت خدا قرار گرفته و هيچ جنبش و نيرويى جز به خواست خدا نيست ، كارم را به خدا واگذار مىكنم و پشت و پناهم را خدا قرار مىدهم و بر خدا توكّل مىكنم . پيوسته مىگويم كه خدا مرا بس و كافى است ، كه خدا هر كه او را به دعا بخواند مىشنود و مرا جز درگاه شما بزرگوارانم كه اولياى خداييد ، درى ديگر نيست . آنچه پروردگارم خواسته ، وجود يابد و آنچه نخواسته وجود نخواهد يافت و هيچ جنبش و نيرويى جز به خواست خدا وجود ندارد . من شما دو بزرگوار را اينك وداع مىگويم و خدا اين زيارت را آخرين عهدم به زيارت شما قرار ندهد . من بازگشتم ، اى آقاى من ، اى اميرالمؤمنين ! و اى آقاى من ، اى ابا عبداللَّه ! و سلام و تحيت من ، مادام كه شب و روز پيوسته به يكديگرند